ျပည္သူ႔အသံ သႀကၤန္စာ အျပည့္အစုံ

on Friday, March 13, 2009




Type rest of the post here

အျပည့္အစုံသို႔...

ျပည္သူ႔အသံ သႀကၤန္စာ

on Wednesday, March 11, 2009

ေဇယ်တုသဗၺမဂၤလံ ။ ။သႀကၤန္သံုးပါးတို႔တြင္ သမႏၲသႀကၤန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သႀကၤန္က်ၿပီးေနာက္ (၂၄)မိနစ္ ေရာက္ေသာအခ်ိန္၌ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာျပဳရာ၏။ ဝိေသသအားျဖင့္ ဤကဲ့သို႔ႏွစ္ေဟာင္းကူးေျပာင္း ႏွစ္သစ္က္ုိ ေရာက္ေသာအခ်ိန္၌ (မံသံနိဝုၯတိၱ၊ ပညာတၱိနဝုၯတ္ိၱ) မံသံနိ အသားတို႔သည္၊ဝုၯတိၱ တိုးပြားကုန္၏။ ပညာတိ အသိပညာတို႔သည္၊ နဝုၯတိၱ မတိုးပြားဟုမိန္႔ဆိုေသာေၾကာင့္
ေခါင္း၊ ခါး၊ ေျခ၊ လက္ ဤေလးခ်က္သာ တိုးပြာၿပီး အသိဉာဏ္ ပညာဗဟုသုတတို႔ မတိုးပြားပဲ အိပ္စားကာမ ထ္ိုသံုးဝျဖင့္သာ ေနထိုင္ၾကလွ်င္ ႏြားႏွင့္ မျခား တသားတည္းဟုအဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေသာေၾကာင့္ မိမိိတို႔ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ရြက္ေခါက္သီးပြင့္တို႔ျဖင့္ လည္း ၏ေကာင္း၊ အေမႊးနံ႔သာ တေရာ္ကင္ပြန္းတို႔ျဖင့္လည္းေကာင္း ဤခႏၶာကိုယ္ အတၱေဘာကို ေျပာင္စင္ ေအာင္ေဆးေၾကာသန္႕စင္ၿပီးလွ်င္ အဝတ္သစ္ရွိသူတို႔က ႏွစ္ဦးမွာအဝတ္သစ္ကို ဝတ္ဆင္လွ်က္(သို႔) အဝတ္ ေဟာင္းရွိသူတို႔က ထိုအဝတ္ေဟာင္းကိုေျပာင္စင္ေအာင္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ၿပီး ဝတ္ဆင္လွ်က္ စိတ္ပ္ိုင္းဆိုင္ရာအေနျဖင့္ သီလတည္းဟူေသာပန္းကို ပန္ၿပီးလွ်င္ တည္ၾကည္စူးစိုက္မႈေခၚသည့္ သမာဓိတည္းဟူေသာဝတ္ရံုကို ဆင္ျမန္း လွ်င္ အရာရာကိုပိုင္းျခားေဝဖန္ဆန္းစစ္ႏိုင္ေသာ ပညာတည္းဟူေသာႏုိ႔ရည္ကိုေသာက္သံုးၿပီးလွ်င္ အေတြးမွား အၾကံမွား မိစာၦဝါဒမ်ားကို စြန္႔လႊတ္၍ ေျဖာင့္မတ္မွန္ကန္ေသာ သမၼာဒိဌ္ိ အယူကို က်င့္သံုးၿပီး အစြန္းတရားႏွစ္ပါး ျဖစ္ေသာ သႆတဒိဌိ ဥေစၧဒဒ္ိဌိ အယူတို႔ကိုဖယ္ၾကဥ္၍ ဝိဇၨာဉာဏ္စြမ္းသံလွ်က္ကိုကိုင္ ေမာဟပိတ္ဆီး ရိပ္ႀကီး ဂႏိုင္ ဒိ႒ိဆိုတဲ့ဒီေတာကိုခ်ိဳင္ ဆိုတဲ့အတိုင္း ဝိဇၨာဉာဏ္ဦးစီးၿပီး မိစာၦတို႔ကို အႏိုင္တိုက္ရမည့္အခါေပတည္း။
သႀကၤႏၲံသႆႏၲံဝိနာႆႏၲဳ က်မ္းကိန္းလာသည္ႏွင့္အညီ ဆရာကိုျပဳရေသာဝတ္ ဆရာကတပည့္ကိုျပဳရေသာ ဝတ္ မိဘကသားသမီးကို သားသမီးကမိဘကို ျပဳရေသာဝတ္ မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း အျပန္္အလွန္ျပဳရေသာဝတ္ ခရီးနီးေဝးမွ ေရာက္လာေသာ အာဂႏၲဳဧည့္သည္ကိုျပဳရေသာဝတ္ လူက်င့္ဝတ္၊ ရွင္က်င့္ဝတ္၊ ရဟန္းက်င့္ဝတ္ မင္းက်င့္ဝတ္ဆိုတဲ့သိဂ္ါေလာဝါဒသုတ္လာက်င့္ဝတ္ေတြ အတိုင္းက်င့္ေဆာင္အပ္၏။ အထူးအားျဖင့္ သစၥာ ေလးပါး အစစ္တရားတို႔ကို သိေအာင္ က်င့္ၾကံပြားမ်ား အားထုတ္ ဆင္ျခင္ၾကကုန္ေသာ မိခင္ ဖခင္ ဆရာသခင္ အနႏၲဂိုဏ္းဝင္ေတြ အေပၚမွာ ကံသံုးပါးႏွင့္ျပစ္မွားမိသမွ် ဝန္ခ်ေတာင္းပန္၍ ရိုေသက်ိဳးႏြံစြာ မိ္မိတို႔တတ္စြမ္းသမွ် လႈဳဒါန္းေထာက္ပံ့ပူေဇာ္ရ၏။ ဤကား က်င့္ဝတ္ေလးေထြညီမွ်ဖို႔ သိဂ္ါေလာဝါဒသုတ္အလိုတည္း။

ျမတ္စြာဘုရား ႏႈတ္ထြက္စကား မိန္႔ၾကားခဲ့သည္မွာ သာသနာ ငါးေထာင္ ဝင္းဝင္းေျပာင္ ရွင္းေအာင္ ၾကည့္ကြယ့္ ေယာဂီရဲ႕လို႔ ေရွးေရွးစကားမွတ္သားခဲ့ေလၿပီ။ သာသနာႏွစ္ ငါးေထာင္ေခတ္ကို တြက္စစ္ေသာခါ ေတဝိဇၨာ ေခတ္၊ သံုးေထာင္ႏွစ္၌ ရွင္ခ်စ္ဘုရား ေဟာၾကားဗ်ာဒိတ္ ယင္းအတိတ္ျဖင့္မဖိတ္မေစာင္း ၊ က်င့္ေကာင္း၀ိဇၨာ ၊ ျမတ္ဆရာတို႔ ၊ ဒီပါေတာင္ကၽြန္း ၾသဘာထြန္းလွ်က္၊ ထြန္းေတာက္ သာသနာ၊ ခုေခတ္ ခါ၀ယ္ ၊ ဆရာ စဥ္ဆက္၊ ပိုင္းျဖတ္ေရတြက္သည္မွာ -
၁။ ၀ိမုတၱိယုဂေခတ္ အႏွစ္ ငါးရာ - တမဂ္တဖိုလ္ မွ ေလးမဂ္ေလးဖိုလ္ အထိ ေပါက္ေရာက္ေအာင္အားထုတ္ႏိုင္ ေသာေခတ္ တနည္းေျပာရလွ်င္ အရိယာအစစ္ အျဖစ္ႀကီးျဖစ္တဲ့ ေခတ္ ဗုဒၶပြင့္ေတာ္မူသည့္ေခတ္ ။ ဗုဒၶဳပၸါဒ ဒုလႅဘေခတ္။
၂။ ဒါနယုဂေခတ္။ - အႏွစ္ ငါးရာ- မိမိသူတပါးအတြက္ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကိုေဆာင္တဲ့ ေပးကမ္း စြန္႕ႀကဲ လွဴဒါန္းေထာက္ပံ့ေသာေခတ္။
၃။ သီလယုဂေခတ္ အႏွစ္ ငါးရာ - ဟီရိၾသတၱပၸ ဟုေခၚဆိုေသာ ေလာကပါလတရား ႏွစ္ပါး၊ ေဒ၀ဒူတ တရား၊- နတ္တို႔ု၏ သံတမန္တရား မွစ၍ ငါးပါးသီလအပါအ၀င္ ဂရုဓမၼတရား အစားစားကို ပြါးမ်ားအားထုတ္ေသာေခတ္။
၄။ သမထ ယုဂေခတ္ အႏွစ္ ငါးရာ - ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ၿငိမ္းေအးျခင္းတည္းဟူေသာ သမာဓိ တရားကို အေျခခံၿပီး ေလာကီ စ်ာန္ သမာပါတ္မ်ားရေအာင္ အားထုတ္ေသာေခတ္။
၅။ သုတယုဂေခတ္ အႏွစ္ ငါးရာ - ေလာကီ၀ိဇၨာ ၊ သိပၸ အတတ္ပညာ ၊ စာေပ ဗဟုုသုတမ်ား ျပည့္စံု ထြန္းကား ေအာင္ အားထုတ္ေသာေခတ္ဟု သာသနာ ႏွစ္ငါးေထာင္ေခတ္ကို ဆရာအစဥ္အဆက္ ပိုုင္းျခားသတ္မွတ္ေရ တြက္ ခဲ့ၾကသည္။

ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူသည့္ေခတ္မွ ယေန႔ေခတ္ အခ်ိန္အထိ သာသနာကို ေရတြက္ စစ္ေဆးၾကည့္ေသာ္ ၂၅၅၂ ခုႏွစ္သို႔ေရာက္ခဲ့ေလၿပီ။ တနည္းေျပာရလွ်င္ ၀ိမုတၱယုဂ ေခတ္ထဲသို႔ တဖန္ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၂) ထဲသို႔ ၀င္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ၀ိမုတၱိယုဂေခတ္ဆိုတာ ဗုဒၶလက္ထက္က ၀ိသာခါ သတို႕သမီးပင္လွ်င္ (၇) ႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ ေသာတာပန္တည္ေသာေခတ္ျဖစ္သည္။ ယခုဒုတိယအႀကိမ္ ၀ိမုတၱိယုဂေခတ္ ႏွစ္မ်ားျဖင့္ ႀကံဳဆံုရသည့္အတြက္ ဗုဒၶ၏ သားေတာ္သမီးေတာ္တို႔မွာ ငါးႏွစ္အရြယ္ႏွင့္ပင္ ေသာတာပန္တည္ႏိုင္သည့္ အခြင့္ ေကာင္း ကာလေကာင္း ေခတ္ေကာင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ သပၸဴရိသသံေသ၀ ဟုေခၚဆိုအပ္ေသာ သဒၶမၼသဝန တရားစစ္တရားမွန္ကို ေဟာေဖၚညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမႏိုင္တဲ့ ဆရာစစ္ ဆရာမွန္တို႔ထံမွာ နိႆရည္းကို သိပ္သည္းစြာ ခံယူတတ္ဖို႕ေတာ့ လိုအပ္သည္။ ဆရာကလည္း အဂၤါ (ရ) ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာဆရာ ၊ တပည့္ကလည္း ကလွ်ာဏ အဂၤါ (၅) ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တပည့္ ၊ တရားကလည္း အဂၤါ (၆) ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာတရား ၊ တနည္းေျပာရလွ်င္
သံဒိဌိက ဂုဏ္ႏွင့္ ကိုက္ညီေသာတရား အဲဒီလို အဖက္ဖက္က အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔ ျပည္စံုေနတဲ့ တရားေတာ္ေတြကို ေဟာခြင့္ နာခြင့္ အားထုတ္ခြင့္ က်င့္ႀကံပြါးမ်ားခြင့္ေတြ ရမည္ဆိုလွ်င္ ေလးသေခ်ၤ ႏွင့္ ဗိုလ္ေျခတသိန္း ကၽြတ္တန္း ၀င္မည့္ သာ၀ကေတြထဲမွာ ပါ၀င္ၿပီး အရိယာေခတ္ႀကီးကို ထူေထာင္ႏိုင္လိမ့္မည္။ အဲဒီလို ေခတ္ေကာင္း အခါ ေကာင္းႏွင့္ ႀကံဳႀကိဳက္ေနသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၂)ႏွစ္ထဲသို႕ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ဗုဒၶသာဝက ျဖစ္ခြင့္ႀကံဳတာ (၅၂)ႏွစ္ ရွိၿပီေနာ္….။ ဝိမုတၱိယုဂေခတ္ ဆိုတာ ေလာကုတၱရာ တရားအားထုတ္ဖို႔အတြက္ ဓါတ္သံ၊ ပရမတ္သံ ဝိပႆနာ အသံေတြပြက္ပြက္ညံၿပီး ေသာတပန္ မိႈလိုေပါက္ႏိုင္ေသာေခတ္၊ အပါယ္တံခါး ပိတ္တဲ့ေခတ္၊ ဘယ္ေလာက္ဝမ္း ေျမာက္ဖြယ္ေကာင္းသလဲ စဥ္းစား ....... ေထရ၀ါဒ ထြန္းကားျပန္႔ပြားရာ ကမာၻ႔မ႑ိဳင္ႀကီးသဖြယ္ျဖစ္တဲ့ ျမန္မာ ျပည္မွာ မိစာၦမင္းဆက္မ်ား စဥ္ဆက္မျပတ္ ေပၚထြက္ေနသည့္အတြက္ ေသာတာပန္ျဖစ္ဖို႔ေ၀းစြ ၊ အရိယာျဖစ္ ဖို႔ေ၀းစြ ၊ တမဂ္တဖိုလ္ကို ရက္တိုတိုႏွင့္ ေရာက္ဖို႔ေ၀းစြ၊ ေလာကီသူေတာ္ေကာင္းဘဝေတာင္ အေစာ္မနံပဲ မိစၧာမင္းဆက္တို႕က အဝိဇၹာေခတ္ႀကီးကို ထူေထာင္ၿပိး ေလာကီသူေတာ္ေကာင္း ေလာကုတၱရာသူေတာ္ ေကာင္း ဘယ္သူေတာ္ေကာင္းမွမေကာင္းဘူး တို႔ဘဲေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ မူကိုလက္ကို္္င္ထားၿပီး ပရိတ္ရြတ္ ေမတၱာပို႔ ဆုေတာင္းရံုမွ်ကိုပင္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် အျပစ္ေပးေနသည္မွာ မိစၧာေခတ္ႀကီးကိုပီပီျပင္ျပင္ ထူေထာင္ ေနၿပီဆိုတာ အရိယာအေလာင္းႏွင့္ အရိယာအေပါင္းတို႔ သိေစေၾကာင္းထပ္ေလာင္းႏိႈးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။ အဝိဇၨာေခတ္ႀကီးကိုထူုေထာင္ေနတဲ့ ဗမာျပည္မွာ ယထာဘုူတဉာဏ္ကိုအေျခခံတဲ့ သဒၶမၼသဝနတရား ထြန္းကား ျပန္႔ပြားႏိုင္ပါ့မလား။ တဏွာမာန ဒိ႒ိအစရွွိတဲ့တရားေတြ ျပန္႔ပြားေအာင္ အားေပးကူညီေနတဲ့ မိစာၦမင္းဆက္ ေခတ္မွာ အရိယာျဖစ္ေၾကာင္း တရားထြန္းကား ႏုိင္ပါေတာ့မလား။ အဲ့ဒီလုိေလာကုတၱရာဘက္မွာလဲမတိုးတက္၊ ေလာကီလို႔ေခၚတဲ့လူသားအားလံုးအတြက္ သီလကိုအေျခခံတဲ့ ဂ႐ုဓမၼတရားေတြလဲမတိုးတက္၊ တနည္းျပာရရင္ ကမ႓ာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ပါတကယ္လိုအပ္ေနတဲ့ သႏၲိပါဒတရားေတြလဲ မတိုးတက္ဘဲလူ သတၱဝါအခ်င္းခ်င္း ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္သတ္ျဖတ္ေနတဲ့ ဝိဟႎသတရားေတြလဲ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေနတဲ့ တိရိစၧာန္ျဖစ္ေခတ္ႀကီးျဖစ္ ေအာင္ ထူေထာင္ေနတဲ့ ဗမာျပည္မွာ တိုင္းသူျပည္သားလူအမ်ားအတြက္ ေခတ္ေကာင္းစနစ္ေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ငါတို႔လုပ္ေနပါ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေကာမွန္ေကာမွန္ႏိုင္ပါ့မလား အားလံုးစဥ္းစား။ ယေန႔သည္ကား နိဗၺန္မေရာက္ (၃၆) ဆိုတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္ၾကၿပီး ေလာကီသူေတာ္ေကာင္း ေလာကုတၱရာသူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ခြင့္ မရတဲ့ ဘဝေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ေနၾကၿပီးမဟုတ္လား။ သဒၶမၼသဝနတရားကို နာေၾကားဆင္ျခင္ေပါက္ ေရာက္ေအာင္ အားထုပ္ခ်င္တယ္ဆိုလွ်င္ ယထာဘူတညာဏာရ သတၳာပရိေယသိတဗၺာလို႔မွာၾကားေတာ္မႈသည့္အတိုင္း ရုပ္တလံုး၊ နမ္တလံုးအေပၚမွာ ယထာဘူတာဉာဏ္ႏွင့္ တရားေတြဆံုးေအာင္ေဟာေဖၚညြန္းျပဆိုဆံုးမႏိုင္တဲ့ ဆရာစစ္ဆရာမွန္ကို ရွာေဖြမွီဝဲဆည္းကပ္ၾက။ ေလာကုတၱရာတရားအတြက္ျဖစ္သည္။ တဖန္ေလာကီကိုငဲ့ကြက္၍ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ (၁) စိတ္ထားျဖဴစင္ (၂) သူေတာ္ေကာင္းလကၡဏါႏွင့္ျပည့္စံုၿပီး (၃) ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းမွန္၍ (၄) ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံႏိုင္ေသာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကို ဦးထိပ္ထား ၍မိမိတို႔ယံုၾကည္ရာဝါဒလမ္းစဥ္ကိုမမွိတ္မသံု၊ မမႈန္မဝါး အခ်ိန္မွီအခ်ိန္ကိုက္ခ်ီတက္ၾက။ ေလာကုတၱရာအတြက္ ရည္ရြယ္၍ ေလာကအလိုသဒၶါပို၍ ညႊန္ျပလိုက္ေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ေလာကလဲမဖ်င္း ဓမၼလဲမယြင္းလွ်င္ မိစာၦ မင္းဆက္မ်ားခ်ဳပ္ၿငိမ္းလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္မိစၧာကိုဝိဇၨာရွင္းအံ။
ဝိမုတိၱယုဂေခတ္ဆိုတာေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျမင္ေတြ႕ခံစားေနရတဲ့ ရုပ္နာမ္လို႔သမုတ္ခံရတဲ့ သေဘာတရားေတြ အေပၚမွာ သညာမွတ္မွားၿပီး ငါ သူတပါး ေယာက်ာၤး မိန္းမ ပုဂိၢဳလ္ သတၱဝါ လို႔အစြဲဝင္ၿပီး တလြဲထင္ေနတဲ့ အတၱအတၱနိယ်ကို အေျခခံတဲ့အယူအဆမွားေတြကို ပယ္ၿပီး ဒိ႒ိနဲ႔ဝိစိကိစာၦတရားႏွစ္ပါးခ်ဳပ္ၿငိမ္းႏိုင္တဲ့ေခတ္ အလြန္တရာမွရခဲလွတဲ့ ဗုဒၶဳပၸဒနဝမေခတ္လို႔ေခၚပါတယ္။ ဒီလိုေခတ္ေကာင္းကိုႀကံဳေနပါလွ်က္ ဒီေခတ္မေကာင္း ဘူး ေခတ္ဆိုးေခတ္က်ပ္ႀကီးပါကြာ ေခတ္မေကာင္းလို႔႐ူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာဆိုတာေတြကလဲမရွား ေခတ္ မေကာင္းတာမဟုတ္ဘူးေဟ့ ေခတ္ကေကာင္းၿပီးသား စနစ္မေကာင္းတာလို႔ မင္းတ္ို႔သိေအာင္ေျပာလိုက္ခ်င္ တယ္။ အရိယာအေပါင္းႏွင့္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ႏွစ္ေထာင္းအားရေတာ္မႈေသာ သဒၶမၼသဝန တရားဆိုတာ ဒီလို ဗုဒၶဳပၸါဒ ေခတ္မွာေပၚထြန္းတာျဖစ္တယ္။ ထိုတရားထြန္းကားျပန္႔ပြားဖို႔ရာ အရွင္ေကာင္း အရွင္ျမတ္ေတြရဲ့ ဉာဏ္ နဲ႔ကြန္႔ျမဴးၿပီးမွ ေဟာေဖၚညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာတရားေဟာခြင့္မရ၊ လြတ္လပ္ စြာ တရားနာၾကားခြင့္မရသျဖင့္ အရိယာအေပါင္းႏွင့္အရိယာအေလာင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔မွာ ေအာက္မဂ္သား ေခၚ ေသာတပန္ကအစ အထက္မဂ္၊အထက္ဖိုလ္သို႔ ဆက္တက္ခြင့္ မရႏိုင္ဘဲ မဂ္ဖိုလ္တရားဆံုးပါးေနရသည္မွာ ကာလၾကာခဲ့ေလၿပီ ။
ဤကား ………မိစာၦမင္းဆက္တို႔၏ဆိုးကိ်ဳးတည္း။
ေလာကီဘက္ကိုငဲ့ကြက္၍ တိုင္းသူျပည္သားလူအမ်ားတို႔၏ စားဝတ္ေနေရး၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်မ္းမာေရး အရပ္ရပ္တို႔ကို တြက္စစ္ၾကည့္ေသာ္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္မေကာင္းသည့္အတြက္ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း အုပ္စုဖြဲ႔ဂိုဏ္းဖြဲ႕ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း လူသားအခ်င္းခ်င္းနည္းမ်ိဳးစံု ညွင္းပန္းႏိုပ္စက္ေနသည္မွာ ျမန္မာျပည္တြင္မက ကမာၻႏိုင္ငံအ သီးသီးကသိရွိၿပီးျဖစ္ေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္စနစ္ေကာင္းတစ္ခု ေခတ္ေကာင္းတစ္ခု အျမန္ဆံုးေပၚေပါက္လာ ေအာင္ လူတိုင္းကိုယ္စီကိုယ္ငွတာဝန္ရွိၾကသည့္အတိုင္း ေပါင္းစည္းညီညြတ္စြာ ဝိုင္းဝန္းေဖၚေဆာင္ဖို႔လိုအပ္ေန ၿပီး ဝိမုတၱတိယုဂေခတ္ ဗဒၶဳပၸါဒေခတ္ အရိယာအစစ္ အျဖစ္ႀကီးျဖစ္ထိုက္ေသာေခတ္ႀကီးထဲမွာ ေလာကီလဲသံုးမရ ေလာကုတၱရာတရားလဲဆံုးရတဲ့ ဘဝဆိုးကလြတ္ေျမာက္ဖို႔အခ်ိန္ေတာ္ၿပီ။ အရိယာ အေပါင္းႏွင့္အရိယာအ ေလာင္းတို႔ ေပၚထြန္းရာေထရဝါဒ ထြန္းကားျပန္႔ပြားတဲ့ဗမာျပည္မွာ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတို႔ ႏုတ္ဆိတ္ေနရတဲ့ ဘဝဆိုးကလြန္ေျမာက္ဖို႔အခ်ိန္တန္ၿပီ၊ ဓမၼတာကို သိၾကားမင္းမ်ားပါယ္မည္။ ဘာဝနာကိုတရားမင္းမ်ား ကယ္ မည္။ ဤကားႏွစ္ဘက္လွအဟာပညာေက်ာ္တ္ို႔၏ အလိုတည္း။
အတာဆန္းထူး၊ ႏွစ္ေဟာင္းက်ဴး၍ တန္ခူးလည္သည္ႏွစ္အမည္ကား၊ အစစအရာရာေအာင္ျမင္ျခင္းကို ေဆာင္ေသာ ေဇယ်ႏွစ္တည္း။ ႏွစ္က္ိုလေစာင့္၏။ လကိုရက္ေစာင့္၏။ ရက္ကို နာရီမိနစ္တို႔ေစာင့္၏။ ေကာင္း ကင္ကိုအာကာသဟင္းလင္း ျပင္ေစာင့္၏။ သစ္ေတာကို သစ္ေတာအရာရွိတို႔ေစာင့္၏။ တရားေစာင့္ေသာသူကို ထိုတရားကတဖန္ျပန္၍ေစာင့္၏။ ဝိဇၨာက္ို မိစာၦေစာင့္၏။ ကိုးသံုးလံုးဂိတ္ကို(DKBA)ေစာင့္၏။ ဒီမိုကေရစီစနစ္က္ုိ လိုလားေတာင္းတက်င့္သံုးလိုေသာ လူတို႔ေစာင့္၏။ မိုးြာျခင္း အေၾကာင္းတရားငါးပါးျပည့္စံုက မိုးရြာအံ့။ တိုင္းႏိုင္ ငံအသီးသီးတို႔၌ မီးကိုေပါဆေသာသူ မီး႐ႈိ႕ေသာသူမ်ားပါက မီးသည္ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာေလာင္အံ့။ မီးေလာင္ေနစဥ္ အတြင္း ကၽြမ္းက်င္ေသာမီးသတ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေခတ္မွီေသာ မီးသတ္ကရိယာမ်ားမရွိက ထိိုမီးသည္ အစြမ္း ကုန္ေလာင္အ့ံ ။ ေခတ္မွီေသာမီးသတ္ကရိယာမ်ား ရွိပင္ရွိျငားေသာ္လည္း တကယ္ျငိမ္းသတ္လိုေသာ ဝန္ထမ္း မ်ားမရွိက ထိုမီးသည္ႏွစ္ဆတိုး၍ေလာင္အံ့။ ျပည္ႀကီးကျပည္ငယ္ကိုႏုိင္အံ့။ ျပည္ႀကီးသားတို႔သည္လည္း အခ်င္း ခ်င္းညီညြတ္မႈ မရွိက ျပည္ႀကီးကိုျပည္ငယ္ကႏိုင္အ့ံ။ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို လိုလားေတာင္းဆိုၾကကုန္ေသာ ႏိုင္ငံ ေရးအတိုက္အခံအင္အားစုႏွင့္ ျပည္သူုတို႔စုေပါင္း၍ ညီညြတ္ေၾကာင္းတရားျပဳလုပ္ႏိုင္ပါက စစ္အစိုးရကိုႏိုင္အံ့။ အတိုက္အခံႏွင့္ ျပည္သူတို႔ ညီညြတ္ေၾကာင္းတရားမျပဳလုပ္ႏိုင္ပါက စစ္အစိုးရသည္ႏိုင္အံ့။ ျပည္သူတို႔၏သည္းခံ ႏိုင္မႈကုန္ခမ္းလာပါက ရရာလက္နက္စြဲကိုင္၍ သို႔မဟုတ္ အပစ္ရပ္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ လက္တြဲ၍ ေပၚေပါက္ လာေသာ မင္းေလာင္း၏ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ခံယူ၍ ေနာက္ဆုံးတိုက္ပြဲဆင္ႏႊဲအ့ံ။ ကမာၻႏိုင္ငံအသီးသီးမွ (၄၁) ႏိုင္ငံေသာျပည္သူတို႔သည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို လိုလားေတာင္းဆိုၿပီး ပြားမ်ားက်င့္သံုးအံ့။ အနာဂါတ္ကာလတို႔၌ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုမက်င့္သံုးေသာ တိုင္းႏိုင္ငံတို႔ကို စစ္ေၾကညာ၍ တိုက္အ့ံ။ လူတဦးခ်င္းသည္လည္း ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို မက်င့္သံုးပါက ေဘးဥပၸါဒ္အႏၲရယ္ေရာက္အံ့။(ဝိေသသအားျဖင့္ ျပည္သူကို ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ေသာ အဖြဲ႔ အစည္းဝင္မ်ားသည္ ျပည္သူကို အခ်ိန္မွီအခ်ိန္ကိုက္ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္မႈမျပဳလွ်င္ ႀကီးေလးေသာ ေဘးဥပၸဒ္ အႏၲရာယ္ေရာက္အံ့။) ႏိုင္ငံငယ္မ်ားအေပၚတြင္ လႊမ္းမိုးခ်ယ္လွယ္ႏိုင္ေသာ အဏာပိုင္သည့္ ႏိုင္ငံမ်ား ဝိဇၨာဥာဏ္ အျမင္မွန္ရ၍ အမ်ိဳးေကာင္းသားတို႔ စုေဝးရာ ကုလသမဂၢႏွင့္ အင္တိုက္အားတိုက္ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္အံ့။ အာရွ ႏိုင္ငံအတြင္းမွေခါင္းေဆာင္တို႔သည္လည္း ျမန္မာ့အေရးတြက္ အစဥ္းစားက်ပ္ေသာ ဥပၸါဒ္သင့္အံံ့။ ေစတီႏွစ္ဆူ အသြင္တူ ျပည္သူလဲမြဲ တပ္လဲကြဲ ဆုိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္ကိုျပည္သူေစာင့္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ျပည္သူ ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာျပည္သူတပ္မေတာ္ေပၚအံ့။ ဤကားဝိဇၨာအရွင္ျမတ္မ်ား၏အလိုတည္း။
ေျဖးေျဖးဖတ္၊ ခဏခဏရပ္၊ ၾကပ္ၾကပ္ေတြး၊ ေလ့လာပါ၊ ဆင္ျခင္ပါ၊ သင့္အတြက္၊ တက္လမ္းမုခ်ေတြ႔လိမၼည္ ။ ။

အျပည့္အစုံသို႔...

အပါယ္ေလး႐ြာ ခရီးသည္..............(၂)

on Monday, February 16, 2009

လြန္စြာတအံ့့တႀသျဖစ္၍ေဒါသျပင္းစြာထြက္ေလသည္၊ မင္းခ်င္းရဲမက္မ်ားကိုအျမန္ေခၚယူ၍ လိုက္လံဖမ္းဆီး ေစ၏။ ရဲမက္စစ္သည္တို ့လည္း ထြက္ခြာသြားႀကျပီျဖစ္ေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ေနာက္သို ့အမီွလိုက္၍ ထိုရဟန္းတုအား ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုရဟန္းတုလည္း အျပစ္ကိုသိသျဖင့္ မျငင္းမဆန္ မရုန္း ကန္ပဲ လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ လူ၀တ္လဲေစ၍ မင္းးႀကီး၏ ေရွ ့ေတာ္ေမွာက္သို ့သြင္းကာရုိက္ႏွက္စစ္ေဆး ေမးျမန္းေတာ့သည္၊ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရေလေတာ့၏၊ ေမာင္မင္းစာလႊာကိုခ်ခဲ့တယ္မဟုတ္လား…
မွန္ပါ့ က်ြန္ေတာ္မ်ဳိးႀကီးခ်ခဲ့မိေႀကာင္းပါ။ ေမာင္မင္းကိုဘယ္သူကခိုင္းေစခဲ့သလဲ။ အမွန္အတိုင္းေလ်ာက္တင္ေလာ့ ဟု မိန္ ့၏၊ ထိုအခါ ခတိၱယမင္းသား၏ ကၽြန္ယံုတရားခံလည္း အသက္ေဘးမွ လြတ္လိုလြတ္ျငား မင္းႀကီး၏ အကိုးအကြယ္ခံ ကလ်ာဏီဆရာေတာ္ အရွင္ဓမၼပါလ မေထရ္အားအကာအကြယ္ယူရန္ အႀကံအစည္ကို သတိရေလ၏။ မင္းျမတ္… ဤစာကို ကလ်ာဏီဆရာေတာ္ၾကီးက မိဖုရားေရွ ့တြင္ခ်ထားခဲ့ရန္ ခိုင္းေစသျဖင့္ ခ်ခဲ့ရေၾကာင္းပါဟု လိမ္လည္ ထြက္္ဆို လိုက္ရာတြင္ မင္းၾကီးလည္း သယ္… ငါကေတာ့ ရဟန္းအမွတ္နဲ႔ ့ကိုးကြယ္ခဲ့တယ္။ အခုေတာ့ ညီေတာ္ရဲ႕ တမန္ေတာ္အလုပ္ကို လုပ္ရက္ပါေပတယ္ဟု အမ်က္ၾကီးစြာ ေျပာဆို ၏။ ကၽြန္ယံုတရားခံ အကြက္ဆင္လိုက္သည့္ ဆင္လံုးက မေထရ္ၾကီးသည္ မင္းၾကီး ၏ငယ္ဆရာမို႔ မေထရ္ၾကီး ခိုင္း၍လုပ္သည္ဟု ထြက္ဆိုလွ်င္ မင္းၾကီးက လႊတ္ေပးလိမ့္မည္ဟု ထင္ကာ ထိုသို ့ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ သို ့ေသာ္ သူထင္သည့္အတိုင္းျဖစ္မလာခဲ့ေပ။ မင္းၾကီးလည္း ဆရာေတြ၊ ဆရက္ေတြ နားမလည္ ေတာ့… မယား ထိရင္ဓားၾကည့္ေပါ့… ငါ့အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိရမယ္ဆိုျပီး ငါ့ဆရာရဟန္းဟာ မိဖုရား ၾကီးကိုယူျပီး ဘုရင္ေတာင္လုပ္ခ်င္ေသးတယ္ထင္ပါရဲ့… ထြီ… မင္းခ်င္းရဲမက္မ်ား အမိ့န္နာခံၾက … ယခုပင္ အခ်ိန္မဆိုင္းပဲ ငါ၏ဆရာ ဓမၼပါလမေထရ္ကို ဖမ္းေခၚခဲ့ၾက။ "မ" စိတ္မႊန္လွ်က္႐ိွေသာမင္းႀကီးသည္ ဘာတစ္ခုမွ် စစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းမ႐ိွေတာ့ဘဲ ဓမၼပါလမေထရ္ျမတ္အား အမိန္႔ေတာ္ႀကီးျဖင့္ ျပစ္ဒါဏ္ခ်မွတ္ ေတာ့သည္။ မေလွ်ာ္ကန္သည့္အလုပ္ကို လုပ္သည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးအား ဆီပူအိုးကင္းေပၚတင္၍ သတ္ေစ အမိန္႔ေတာ္......... ထိုအခါ အခ်ိဳ႕ ေသာ ပညာ႐ိွမွဴးမတ္မ်ားက မေနသာေတာ့ဘဲ အက်ိဳးအေၾကာင္းျပ၍ ေလွ်ာက္တင္ကန္႔ကြက္ၾက၏။အ႐ွင္မင္းႀကီး မေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္ သီလ သမာဓိ ပညာႏွင့္ ျပည့္စုံသူျဖစ္ပါ သည္။ ဤသို႔ေသာ အမႈမ်ိဳးကို ျပဳမည္မဟုတ္ပါ။ ေသခ်ာေအာင္စီစစ္စုံစမ္းေတာ္မူၿပီးမွ အမိန္႔ေတာ္ကို ခ်မွတ္ သင့္ေၾကာင္းပါဘုရား။ သူေတာ္ေကာင္း ပုဂၢိဳလ္ကို ျပစ္မွားမိပါက တိုင္းျပည္ပ်က္တတ္ပါတယ္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။ မင္းႀကီးက အုိ ဘာမွစီစစ္ဖို႔မလိုေတာ့ဘူး၊ ညီေတာ္လူမိုက္ဟာ ဆရာေတာ္ႏွင့္ အလြန္ ရင္းႏွီးလွတယ္။ သူ႔တပည့္ ရဟန္းကလဲ ဝန္ခံထားၿပီးၿပီ။ သူကလဲ ျငင္းခ်က္မထုတ္ဘူး မဟုတ္လား။ ဒါဟာ သူ႕အျပစ္ကို သူသိလို႔ဘဲေပါ့။ ကဲ ၾကာတယ္ေဟ့ ဆီပူအုိးကင္းထဲ ဆီအျပည့္ထည့္ၾက။ ပြက္ပြက္ဆူတာနဲ႔ ဆရာေတာ္ကိုထည့္ၿပီး ေၾကာ္ပစ္လိုက္ ၾကစမ္း ဟု တခ်က္လႊတ္အမိန္႔ေတာ္ကို ဇြတ္ခ်မွတ္ေတာ့၏။ မင္းႀကီး၏ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္းတရားကလည္း မိဖုရားႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ ေဒါသမဟုတ္ပါ လား.........။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ဘယ္သူဘာေျပာေျပာ နားမဝင္ေတာ့ေပ။ မေထရ္ျမတ္ႀကီးကေတာ့ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္မျမင္။ ေမတၱာပြားၿပီး ႐ုပ္နာမ္တရားကိုသာ ဆင္ျခင္၍ အာဏာပါးကြက္သားတို႔၏ ေခၚေဆာင္ရာသို႔ ေအးေဆးစြာ လိုက္ပါသြား၏။ မီးျပင္းထိုးထားေသာ ဆီအျပည့္ထည့္ထားသည့္ သံဒယ္အိုးႀကီးက က်ိဳက္က်ိဳက္ဆူပြက္လွ်က္ ႐ိွ၏။ သန္မာေသာ ပါးကြက္အာဏာသားႀကီးမ်ားက မေထရ္ျမတ္ႀကီးအား တဖက္တခ်က္ဆီမွ တင္းၾကပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္၍ တပြက္ပြက္ဆူေဝတက္လွ်က္ ႐ွိေသာ ဆီပူအိုးကင္းထဲသို႔ ပစ္ခ်လိုက္ ၾကသည္။ ထိိုစဥ္အခို္က္မွာ ပင္ မေထရ္္ျမတ္သည္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ဆိုက္ေရာက္ကာရဟႏၲာျဖစ္ေတာ္မူေလသည္။ သံဒယ္အိုးအတြင္းရွိ ပြက္ပြက္ဆူေနေသာ ဆီပူမ်ားက မေထရ္ျမတ္၏ ေမႊးညႇင္းတစ္ပင္ကိုမွ်ေလာင္ကၽြမ္းပူေလာင္ေစျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္ၾကေပ။ မင္းပရိႆတ္တို႔ မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးဘာမွမျဖစ္သည္ကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔ၾကရ သျဖင့္ ထိတ္လန္႔အံၾသကုန္ၾက၏ မေထရ္ျမတ္ကဆီပူအိုးကင္းအတြင္းမွာပင္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ၍ ပရိႆတ္ တို႔အား တရားေရေအးတိုက္ေကၽြး၏။ တရားေဟာၿပီးေနာက္ မိမိအတိတ္ကံကိုဆင္ျခင္ၾကည့္ရာ၌ ႏြားေက်ာင္း သားျဖစ္ခဲ့စဥ္ ဘဝတစ္ခုက ယင္ငယ္တစ္ေကာင္ကို ေသေစလိုေသာဆႏၵျဖင့္ က်ိဳက္က်ိဳက္ဆုူေသာ ႏြားႏို႔အိုး ထဲျပစ္ခ်ကာ သတ္ျဖတ္ခဲ့ဘူးသည္ကိုသိေတာ္မူေလ၏။ အေထရ္ျမတ္က ဤသို႔ဆင္ျခင္၏။ ေအာ္..ငါျပဳခဲ့ေသာ မေကာင္းမူကံကငါကိုအက်ိဳးေပးေလၿပီ။ ဤဝိပါတ္ကံအက်ိဳးေပးမွ ငါလြတ္ခြင့္မရွိေပ။ အတိတ္မွျပဳခဲ့ေသာ အကုသိုလ္ ကံေၾကာင့္လြတ္လမ္းမရွိသည္ကို ဆင္ျခင္၍ ဆီပူအိုးကင္းထဲမွာပင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရွာေလ သတည္း။ ဆီပြက္ထဲကမေထရ္ျမတ္၏ အေလာင္းကိုၾကည့္ကာ ကလွ်ာဏတိႆမင္းသည္ လြန္စြာေက်နပ္ လွ်က္ရွိသည္။ ဟင္း…ဟင္း….ဘာတက္ႏိုင္ေသးလဲကြ ရဟန္းယုတ္တို႔သြားရာလမ္းက ဒီလမ္းပဲေဟ့လို႔ ေၾကြးေၾကာ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေရွ႕မင္း၏ ကၽြန္ယံုရဟန္းအတုကိုလဲ သံုးပိုင္းပိုင္းကာ မေထရ္ျမတ္၏ အေလာင္းႏွင့္အတူ သမုဒၵရာထဲ အတြင္းပစ္ခ်ၿပီးေရေမွ်ာသၿဂႋဳဟ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ မခံမရပ္ ႏိုင္ျဖစ္ၾကသူတို႔က ေလကေစာင့္နတ္မ်ားႏွင့္ သမုဒၵရာေစာင့္နတ္မ်ားပင္ျဖစ္ေတာ့သည္။ ျပင္းစြာအမ်က္ေဒါသ ထြက္ၾကကုန္ေသာ ေလာကေစာင့္နတ္တို႔က ဟယ္… မင္းဆိုးမင္းယုတ္ သင္းကိုဖ်က္ဆီးေခ်မူန္းေတာ့ အံ့ဟု ႀကိမ္းဝါး၏။ သမုဒၵရာေစာင့္နတ္တို႔ကလည္း ဒီေလာက္ေတာင္မိုက္ရိုင္းတဲ့ မင္းညစ္မင္းသရမ္းကို အပိုင္းပိုင္း ျဖတ္ကာ သုတ္သင္ၾကမယ္ဟု ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္း ထြက္ၾက၏။ သမုဒၵရာေရျပင္ထက္မွ လိွဳင္းလံုးႀကီး မ်ားသည္ ေၾကာက္စရာလန္႔စရာ ထႂကြရုန္းကန္လာၾကၿပီးလွ်င္ ေျမအျပင္ကုိ ေရလႊမ္းေတာ့၏။ အရွိန္ဟုန္ျပင္း ထန္စြာရိုက္ခတ္လာၾကေသာပင္လယ္လိွိဳင္းလံုးမ်ားက ၿမိဳ႕႐ြာမ်ားကို ဖ်က္ဆီးဝါးမ်ိဳကာေရထဲသို႔ဆြဲခ်သြားၾက၏။ မင္းႏွင့္မိဖုရားတို႕၏ခႏၶာကိုယ္၌ ကုရာနတၳိေဆးမရွိေသာ ေရာဂါႀကီးမ်ား စြဲကပ္ေစ၏။ အပါယ္ငရဲသို႔လားေစ ေသာ ပ်က္စီးျခင္းျဖင့္ ေသေၾကပ်က္စီးေစ၏။ ကမာၻသက္တမ္း ငါးရာကာလတိုင္ ပြက္ပြက္ဆူေသာ ဆီပူအိုး ကင္းအတြင္း ျပစ္ခ်ျခင္းခံရသည့္ငရဲသို႔ က်ေရာက္ေစ၏။
ဤဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္ခန္႔က စီကာပတ္ကံုးေဟာေျပာခဲ့သူမွာ အသက္ ခုႏွစ္လသား အရြယ္ကေလးငယ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထိုကေလးငယ္ကို အဘ ကိုမင္းႏိုင္ အမိမႏုတု႔ိက ပုပၸားေတာင္ရဲ့ အေ႐ွ႕ ေျမာက္ဖက္ ေတာင္ေစာင္းတြင္ရွိေသာ မက်ီးစုရြာတြင္ေမြးဖြားခဲ့၏။ ကေလး၏အမည္ကို မက်ီးစုဆရာေတာ္က ေမာင္သန္႔ဟုေခၚေစသည္။ ထိုေမာင္သန္႔ကေလး ခုႏွစ္လအရြယ္အေရာက္တြင္ လူႀကီးတစ္ဦးကဲ့သို႔ ပီသျပတ္ သားေသာ အသံျဖင့္ ကလ်ာဏတိသမင္း၏ ဇာတ္ေတာ္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္းေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အပယ္ ေလးရြာသို႔လားေစမည့္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ပရိသတ္ အေပါင္းႏွင့္ ရြာသူရြာသားမ်ား အားထူးဆန္းစြာေဟာ ေျပာခဲ့ေလသည္။
သာသနာ့ထိပ္ေခါင္ ဓါတ္ေပါင္း ဝိဇၨာအဘေအာင္မင္းေခါင္ နာမ္ဓါတ္ကိန္း၍ေဟာေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ အလြန္ထူးျခားသည္မွာ…
(က) အသက္ခုႏွစ္လသားကေလးငယ္တစ္ဦးက စကားေျပာတတ္္ေနျခင္း
(ခ) ငယ္သာငယ္ ကယ္ဆယ္မည့္ဘုရား တည္ထား၍ ဘုရားထီးတင္ပြဲလာေရာက္ၾကေသာ ပရိသတ္အေပါင္း အား ရဲဝံ့စြာ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္း
(ဂ) ၄င္းပြဲတြင္ ေဟာေျပာခဲ့ေသာေဟာေျပာခ်က္မ်ားသည္ တဆင့္ၿပီး တဆင့္ ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ကန္လွ်က္ ရွိျခင္းတို႕ျဖစ္သည္။
သာသနာ့ထိပ္ေခါင္ ဓါတ္ေပါင္းဝိဇၨာ အဘေအာင္မင္းေခါင္နာမ္ဓါတ္ကိန္းလွ်က္ရွိေသာ ပုပၸားနယ္ မက်ီးစု ရြာသား ေမာင္သန္႔ကေလး၏ေဟာၾကားခ်က္မ်ား
(၁) ၁၃၅၃ ခုႏွစ္ ထဲတြင္စိိတ္ထားႏွင့္ ရုပ္အဂၤါညံ့ဖ်င္းေသာလက္နက္ကိုင္တစ္ဦးက ျပည္သူတို႔အေပၚ ဗိုလ္က် မင္းမူလိမ့္မည္။
(၂) ဇာတ္ေတာ္ထဲက ကလ်ာဏတိသမင္းႏွင့္ ခတိၱယမင္းတို႔ကဲ့သို႔ ထိုုသူကမင္းအလိုလိုက္ မင္းအၾကိဳက္ ေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃာ့ နာယက ဆိုေသာ သံဃာ့အတုအေယာင္ အဖြဲ႕စည္းကို လက္သပ္ေမြး၍ ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ႀကီးကို ဖ်က္ဆီးျပစ္ရန္ အလို႔ငွာ သမုတိသံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္တို႔အား ၁၃၆၈ ခုႏွစ္ တြင္ ရိုက္ႏွက္ဖမ္းဆီး သတ္ျဖတ္လိမ့္မည္၊
(၃) လကာၤဒီပတိုင္းရွိ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကို ပင္လယ္သမုဒၵရာ လိွဳင္းလံုးႀကီးမ်ားက ဖ်က္ဆီးဝါးမ်ိဳးကာ ေရထဲ့သို႔ဆြဲခ် သြားသကဲ့သို႔ ျမန္မာႏွိင္ငံအတြင္းရွိ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကိုလည္း ၁၃၆၉ ခုႏွစ္ တြင္ ပင္လယ္သမုဒၵရာ လိွဳင္းလံုးႀကီးမ်ား ၏ ဖ်က္ဆီးဝါးမ်ိဳခ်င္းခံရၿပီး ပင္လယ္သမုဒၵရာအတြင္းသို႕ ဆြဲခ်ျခင္းခံရလိမ့္မည္။
(၄) မင္းဆိုးမင္းညစ္ ထိုသူ၏မယားျဖစ္သူတို႔၌ ကုသ၍လံုးဝမေပ်ာက္ကင္းႏိုင္သည့္ ေရာဂါေဝဒနာဆိုးႀကီးမ်ား စြဲကပ္လာမည္။ ၁၃၇၀ ခုႏွစ္ ၌ ထိိုသူ၏မယားသည္ ငါးပိုင္းေရာင္ေလျဖန္းေသာရာဂါေၾကာင့္ အိပ္ရာထဲမွ မထႏိုင္ပဲ ကုတင္ေပၚတြင္လူေသေကာင္သကဲ့သို႔ ပက္လက္ေနရမည္။ ၁၃၇၁ခုႏွစ္တြင္ ထိုသူသည္ ဦးေႏွာက္ ေသြးေၾကာျပတ္သြားေသာေၾကာင့္ စကားမေျပာႏိုင္ေတာ့ပဲ လူေသေကာင္ကဲ့သို႕ အိပ္ယာထဲတြင္ အသက္ငင္ ေနမည္။ ၁၃၇၁ ခုႏွစ္ ထိုလင္မယားႏွစ္ဦးစလံုးခုႏွစ္ရက္ျခား၍ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ေသေၾကပ်က္စီးကာ မိုက္ဇာတ္သိမ္းလိမ့္မည္။
စာေရးသူသည္ အရညဝါသီ ေတာရပ္မွွီ၍ တရားအားထုတ္ရန္အတြက္ ပုပၸားေတာင္္ေတာ္ျမတ္၏ အေရွ႕ ေျမာက္ဖက္ အရပ္တြင္ရွိေသာ မက်ီးစုရြာကေလးသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့စဥ္က ေတြ႕ၾကံဳသိရွိရသည္မ်ားကို တင္ျပ ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အေသးစိတ္ သိရွိလိုပါကလည္းေကာင္း၊ သာသနာျပဳထိပ္ေခါင္ ဓာတ္ေပါင္းဝိဇၨာ အဘေအာင္မင္းေခါင္၏ နာမ္ဓာတ္ကိန္းလွ်က္ရွိေသာ ေမာင္သန္႔ ကေလးထံသို႔ သြားေရာက္ေတြ႕ဆံုလိုပါက လည္းေကာင္း ပုပၸားေတာင္ေျခေစ်းတန္းသို႔ ေရာက္ေအာင္လာခဲ့ပါ။ ပုပၸားမွတဆင့္ မက်ီးစုရြာသို႔လွည္းငွား၍ တစ္ေန႔ခရီးဆက္ရမည္ျဖစ္သည္။ မက်ီးစုရြာေရာက္လွ်င္ အစစအရာရာ အဘကအားလံုးတာဝန္ယူပါသည္။

ေအာင္သိုက္ဝင္(အရညဝါသီ)

အျပည့္အစုံသို႔...

အပါယ္ေလးရြာခရီးသည္.......(၁)

on Sunday, February 15, 2009

တခ်ိန္က ကလ်ာဏတိႆမင္းသည္ လကၤာဒီပတိုင္း ကလ်ာဏီၿမိဳ႕၌ ထီးနန္းစိုက္မင္းျပဳစိုးစံလွ်က္ရွိုသည္။ ညီေတာ္ ခတၱိယ မင္းသားကို အိမ္ေရွ႕မင္းအရာျဖင့္ စံစားေစသည္။ ငယ္စဥ္က ကလ်ာဏီ ဆရာေတာ္ ဓမၼပါလမေထရ္၏ထံပါးတြင္ ၄င္းတ္ို႔ညီေနာင္ မင္းသားငယ္ႏွစ္ပါးစလံုး အတူတကြ ပညာသင္ၾကားခဲ့သည္။ ကလ်ာဏတိႆမင္းသား နန္းတက္ေသာအခါ၌ အရွင္ဓမၼပါလ မေထရ္သည္လည္း မင္းကိုးကြယ္ျခင္းခံရေသာ မင္းဆရာေတာ္ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။


ေနာင္ေတာ္မင္းႀကီး ကလ်ာဏတိႆက ညီေတာ္အိမ္ေရွ႔မင္း ခတိၱယကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သကဲ့သို႔ ကလ်ာဏ တိႆမင္းႀကီး၏ မိဖုရားေခါင္ႀကီး မယ္မယ္ဖုရားကလည္း ခတိၱယမင္းသားအေပၚတြင္ ေမာင္ငယ္တစ္ဦး ကဲ့သို႔ပင္ ေစတနာပို၍ အလိုရွိရာသို႔ လိုက္ခဲ့သည္။ သဒါၶလြန္ေတာ့ တဏွာကၽြံသည္ဟု ဆိုခ်င္ဆိုပါေစေတာ့။ ခတိၱယမင္းသားႏွင့္ ေနာင္ေတာ္မင္းႀကီး၏မိဖုရားတို႔သည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ၾကည္ႏူးခ်စ္ခင္ ေမတၱာဝင္ေသာ အေျခအေနသုိ႔ ဆိုက္ေရာက္ၾကေသာအခါ။
ထိုုသို႔ေသာ ၾကာကူလီဇာတ္လမ္းကို ကလ်ာဏတိႆမင္းႀကီး သိရွိသြားေလၿပီး၊ "သယ္… မိုက္လွသည့္ညီေတာ္ သင္းကို အရွင္မထားဘူး ေဟ့…. ညီေတာ္ခတိၱယကို ယခုပင္ဖမ္းၾကစမ္း မိလွ်င္ငါ့ထံ ေခၚမလာနဲ႔ ဖမ္းမိသည့္ေနရာ၌တြင္သတ္ေစ … ငါ့မိဖုရားကိုေတာ့ လက္ဖ်ားႏွင့္မွ် မတို႔ေစနဲ႔ ငါမင္းႀကီးအမိန္႔ " ဆိုၿပီး ဥပေဒကဲ့သို႔ အာဏာတည္ရမည့္ တခ်က္လႊတ္အမိန္႔ထုတ္လိုက္ပါတယ္။
မယားလူလု အူႏုကၽြဲခတ္သည့္ကိန္းနဲ႔ မ်က္ျဖဴဆိုက္ရၿပီေပါ့။ မင္းႀကီးဆိုတဲ့ပါဝါနဲ႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ညီအကိုေသာ ဘာေသာညႇာမေနႏိူင္ေပါင္…. မင္းႀကီးရဲ့ရဲမက္မ်ားကလည္း မင္းႀကီးရဲ့အမိန္႔ဆိုတာနဲ႔ ညီေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းသား ကို ဝိုင္းဖမ္းၾကေတာ့…. လူဆိုတာကိုယ့္အသက္ကို္ ကုိယ္အခ်စ္ဆံုးဆိုတဲ့ အတၱဝါဒအရ အိမ္ေ႐ွ႔မင္းသား လည္း ကုိယ့္ကိုကုိယ္ ခုခံကာကြယ္ၿပီး ကိုယ္လြတ္႐ုန္းေျပးရတာေပါ့။
ေနျပည္ေတာ္ႏွင့္ အလွမ္းကြာေဝးတဲ့ ေတာနယ္ဇနပုဒ္တစ္ခုမွာ မထင္မရွား ဇာတ္ျမႇဳပ္လို႔ ပုန္းခိုေနရင္းနဲ႔ အခ်စ္ ေဇာေတြႂကြ… အပူလံုးေတြထ… ေနတယ္လို႔ပဲဆိုၾကပါစို႔၊ အို… မရီးေတာ္ရယ္ တစ္ေန႔တစ္ရက္မွ ေမ့လို႔ရႏိုင္ ရိုးလားကြယ္… မရီးေတာ္ရဲ့မ်က္နာေတာ္ကိုသာျမင္ေယာင္ၿပီး တျမည့္ျမည့္နဲ႔ တေဆြးထဲေဆြးေနရတယ္။ ဒီ္ေမာင္ရဲ့အသည္းမွာစူးဝင္စိုက္ေနတဲ့ အခ်စ္ျမႇားကို ဘယ္သူလာႏႈတ္မလဲ။ အခုမွခက္ႀကီးခက္ရၿပီးေပါ့… ေနျပည္ေတာ္ကိုလဲေျခမခ်ရဲ။ ရင္ထဲကဖြဲမီးကလဲ ႀကိမ္မီးအံုးလို တျဖည္းျဖည္းေလာင္ … ဒီေတာ့လည္း အလြမ္းနာ ႏွလံုးနာကိုကုစားဖို႔အတြက္ ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္ေတြထုတ္ၿပီး ၾကံစည္ရေတာ့တာေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲ ရင္ထဲက ခ်စ္ေဝဒနာမ်ား သက္သာလိုသက္သာျငား မရီးေတာ္ကိုတိုင္တည္ၿပီး ခ်စ္သဝဏ္လႊာတေစာင္ကို ေရးသားမိတယ္ဆိုပါေတာ့ …. ဒီခ်စ္သဝဏ္လႊာကို မရီးေတာ္လက္ထဲေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုဆက္သရမလဲ။ ဒီကိစၥက လြယ္ကူသည့္ကိစၥေတာ့မဟုတ္ေခ်။ တစ္စံုတစ္ရာလြဲေခ်ာ္ ေပါက္ၾကားသြားပါက အသက္ကိုစေတးရ မည့္ကိစၥ……ဒါေၾကာင့္ ဒီစာလႊာမရီးေတာ္လက္ထဲေရာက္ေရးကိုေတာ့ အေသအျခာ ၾကံစည္အကြက္ခ်ႏိုင္မွ ေတာ္ယံု က်လိမ့္မည္။ အၾကံကေတာ့ျဖင့္ ေခါင္းထဲဝင္လာၿပီ။ သင့္ေလွ်ာ္သည္၊ မသင့္ေလွ်ာ္သည္၊ လုပ္ ေကာင္းသည္၊ မလုပ္ေကာင္းသည္ကို ခ်င့္ခ်ိန္မေနႏိုင္ေတာ့။ မိမိရဲ့ ကၽြန္ယံုတစ္ဦးကိုရွာ… ေခါင္းတံုးရိတ္ သကၤန္းဝတ္ေပးၿပီး ဒီစာလႊာကုိ ပို႔ခိုင္းရမယ္။ အစီစဥ္အတိုင္းပဲ ကၽြန္ယံုတစ္ဦးကိုခိုင္းရတာေပါ့ … ေမာင္မင္း ဤစာလႊာကို ငါ့မရီးေတာ္လက္ထဲ ေရာက္ေအာင္ပို႔ေပေတာ့။ ပထမဦးစြာ ငါတို႔၏ငယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ ဓမၼပါလေက်ာင္းကိုသြား… ခရီးသြားအာဂႏၲဳရဟန္းအသြင္ႏွင့္ သြားေရာက္ရမယ္။ ဒါနဲ႔ခတိၱယမင္းသားရဲ့ ကၽြန္ယံု ရဟန္းအတုသည္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ျပန္လာကာ ကလွ်ာဏီဆရာေတာ္ႀကီးထံ အာဂႏၲဳခရီးသြားအျဖစ္ တည္းခိုခြင့္ေတာင္းၿပီး အကြက္ေကာင္းကို ေခ်ာင္းေျမာင္းရင္း တည္းခိုေနထိုင္လွ်က္ရွိသည္။ ဆရာေတာ္ ႀကီးကေတာ့ အျဖစ္မွန္ကိုမသိရွာ စိတ္ထားကရွင္းလင္း စိတ္ရင္းကမွန္ကန္သည့္ ပုဂိၢဳလ္ႀကီးျဖစ္၍ အလြယ္ တကူပင္ တည္းခိုေနထိုင္ခြင့္ျပဳထား၏။
တစ္ေန႔ေတာ့ မင္းႀကီး၏ပင့္ဖိတ္ခ်က္အရ ကလ်ာဏီဆရာေတာ္ ဓမၼပါလမေထရ္ႏွင့္တကြေသာ သံဃာေတာ္ မ်ားအားလံုး နန္းေတာ္သို႔ဆြမ္းစားၾကြရ၏၊ အိမ္ေရွ႔မင္း၏ ကၽြန္ယံုရဟန္းအတုသည္လည္း သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ အတူေရာေႏွာကာ ေရႊနန္းေတာ္ႀကီးသုိ႔ုလိုက္ပါခြင့္ရခဲ့ၿပီေပါ့… မင္းႏွင့္မိဖုရားတို႔က ပင့္သံဃာေတာ္ အေပါင္း တို႔အား ဆြမ္းဆက္ကပ္ၾက၏။ အင္း….. ငါထမ္းေဆာင္ရမည့္ တာဝန္တစ္ရပ္ျဖစ္တဲ့ ဒီစာလႊာကို ဘယ္လိုေပး ရပါ့မလဲ။ ကၽြန္ယံုရဟန္းတုသည္ ေတာင္ေျမာက္ဝဲယာသို႕ သတိထားေန၏။ နံေဘးပတ္ဝန္းက်င္၌ သံဃာ ေတာ္မ်ား၏ ေဝယ်ာဝစၥ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသူမ်ားအျဖစ္ မလစ္လပ္ေသာေၾကာင့္ အခက္ေတြ႕ေနရသည္။ ဆြမ္းကပ္ပြဲကၿပီးစီးခဲ့ေလၿပီး။ ကၽြန္ယံုရဟန္းတုက ဆြမ္းပြဲမွမထေသးပဲ အေျခအေနေပးလာမည့္ အခြင့္အေရး ကို ေမ်ာ္လင့္တႀကီးေစာင့္စားေန၏။ ထိုအခိုက္တြင္ မိဖုရားႀကီးသည္ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္မ်ား သိမ္းဆည္း ရင္း ရဟန္းတု၏အနားသို႔ေရာက္လာရာ …..ဟုတ္ျပီ၊ အိမ္ေရွ ့မင္းေပးခိုင္းတဲ့ စာလႊာကို အသာအယာခ်ေပး လိုက္မယ္ဟု ဆံုးျဖတ္၍ မိဖုရားႀကီး ျမင္သာေအာင္ နံေဘးအနီး၌အသာခ်ထားျပီး ရဟန္းအတုလည္း ထိုင္ရာမွထသြား၏။ သို့ေသာ္္မိဖုရားႀကီးကမျမင္ပါေခ်၊ ထ္ိုအျဖစ္အပ်က္ကို လွမ္းျမင္လိုက္သူက ကလ်ာဏ တိႆမင္းႀကီးပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ အလို …ဟိုရဟန္းေတာ္တစ္ပါး ဘာက်သြားပါလိမ့္ဟု ေအာက္ေမ့ျပီး စာလႊာကိုေကာက္ယူ၍ မင္းႀကီးလည္းအတြင္းေတာ္သို႔ ၀င္သြား၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ "သံဃာေတာ္မ်ားက ေက်ာင္းသဃၤန္း အသီးသီးသို ့ျပန္လည္ႀကြသြားေလၿပီ။ အတြင္းေတာ္၌ မင္းႀကီးသည္ ရဟန္းတု၏စာလႊာကို ဖတ္ရွဳ ့ႀကည့္၏။

ေအာင္သိုက္ဝင္(အရညဝါသီ)

အျပည့္အစုံသို႔...

၂၀၀၉ ခုႏွစ္ (၆၁)ႏွစ္ေျမာက္ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဇာတာ

on Tuesday, January 13, 2009

အျပည့္အစုံသို႔...

အမိုက္အမဲတို႔အတြက္ ေရႊေရာင္အတိတ္ရဲ့ ဆုံးမစာ

ေတြးၾကည့္ၾကပါဦးကြယ္ရုိ႔။ တရားက အမွားေတြျဖစ္ျဖစ္ေနရတယ္လုိ႔။ တုိင္းတပါးသား မ်က္ႏွာျဖဴေတြတုိက္ရ၊ ဟုိ ရုိင္းစုိင္းတဲ့ဖက္ဆစ္ ဂ်ပန္ေတြတုိက္ရ လြတ္လပ္ေရးရလုိ႔မွ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ ပူပူေႏြးေႏြးမေနလုိက္ရ။ ဓားဆြဲလုိက္ မီးေပါက္ကုိင္လုိက္ တုိက္လုိက္ရတဲ့ ဒုိ႔ဗမာ။ အခ်င္းခ်င္းတခါျပန္ခ်ရတမုန္႔၊ အဟုတ္ကုိမပီးေတာ့တဲ့ စစ္ေတြ။ ဒီလုိ အေရးဟဲ့မွာ စုစည္းမႈတခုတခုျဖစ္လာေအာင္ကလည္း တုိ႔အဘေျပာတဲ့အတုိင္းေျပာရ… “ေကာက္ရုိးမီးလုိပ။ အစလည္းမပါ။ အဆုံးလဲမလုိက္။ ဒီငႏြားတသုိက္ကုိ ဘယ္ေပပရပုိဒ္နဲ႔ ရုိက္သင္ရပါ့။ လခြီး။” ဆုိတာမ်ဳိး။

ေနာက္ၿပီး မင္းတုိ႔ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနတဲ့ေကာင္ေတြကလည္း မုိက္ရုိင္းလုိက္သကြာ။ ဟုိးတုန္းက ရြာဦးေက်ာင္းဆရာေတာ္ဆုိတာ လင္မယားရန္ျဖစ္ရင္ေတာင္ သူ႔ေတာင္ေ၀ွးးနဲ႔ ရုိက္ဆုံးမလုိ႔ရေသး။ နန္းေရးနန္းရာေတြမွာေတာင္ စြက္ဖက္ပုိင္ခြင့္ရွိတယ္ဆုိတာ စာဖတ္တတ္ရင္ သမုိင္းစာ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ဦး။ ငတုိ႔ ဘုိးစဥ္ေဘာင္ဆက္ယုံၾကည္ကုိယ္းကြယ္လာတဲ့ ဘာသာတရားေတာင္ လူေရွ႔ခ် ေစာ္ကားျပေသး။ ေအးေလ မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမ ဒျမေတြ ဗုိလ္လုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနၾကတာဆုိေတာ့။

ငတုိ႔ေခတ္က စစ္တပ္ဆုိတာ… ကုိယ့္အုိးနဲ႔ကုိယ့္ဆန္ တန္သေလာက္ အင္အားနဲ႔တပ္ဖြဲ႔ထားရုံနဲ႔ လုံေလာက္တယ္။ ဘုရင့္အခြန္ေတာ္ဆုိတာကလည္း ငတုိ႔တတ္ႏႈိင္ရုံေကာက္သေဟ့။ အေရးေပၚလာလုိ႔ ဘုရင့္အမိန္႔ေတာ္နဲ႔ လွည္းေနေလွေအာင္းျမင္းေဇာင္းမက်န္လာစုမွ စာရင္းသြင္း၊ စစ္ေရးစစ္ရာေလ့လာ တပ္ေတာ္ေနာက္လုိက္ တုိက္ရတာမ်ဳိး။ အခ်ိန္တန္လုိ႔ စစ္ၿပီးတဲ့အခါ ကုိယ့္ေျမကုိယ့္ရြာျပန္ ငါးဖမ္း၊ လယ္လုပ္၊ ထင္းခုတ္ရတာမ်ဳိးပ။ ငတုိ႔မေကၽြးႏႈိင္ေလာက္ေအာင္ အင္အားမ်ားတဲ့ ဘုရင့္တပ္ဆုိတာ မရွိသေလာက္ေပါ့။ အဘက္ဘက္က ျပည့္အေရးျဖည့္ဆည္းေပးတဲ့လူေတြျဖစ္ရတာမ်ား ၀ံ့ႂကြားမဆုံး။ ငတုိ႔လည္း ရင္ေကာ့ၿပီး ေနခဲ့ၾကတာပါ။ ငတုိ႔ကုိယ္ငတုိ႔လည္း ရဲရဲ ကာကြယ္ႏႈိင္တာပ။ တုိ႔ကုိသူတပါး ေစာ္ကားဘုိ႔ မ၀ံ့ဘူး။ ငတုိ႔လက္ေတြနဲ႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။ ငတုိ႔ထားခဲ့တဲ့ အေမြအႏွစ္ေတြကုိ မင္းတုိ႔မ်ား ခံစားရမလားေပါ့။ ထားခဲ့တဲ့အတုိင္းမရတာ၊ မထိမ္းသိမ္းႏႈိင္တာက မင္းတုိ႔ညံ့တာပ။ ဟုတ္စ။ အမ်ဳိးေတြေရာ မွန္ၾကေသးရဲ့လား။

ငတုိ႔မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကုိယ္စီရွိတာပ။ မင္းတုိ႔ ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္လည္း ေတြးလုပ္ခဲ့သပ။ ငတုိ႔ယုံၾကည္မႈကုိ မင္းတုိ႔ ညံ့လုိ႔ ပ်က္တာမျဖစ္ေကာင္းဘူး ဟုတ္လား။ ေရႊတ၀င္း၀င္း ငတုိ႔ေနႏႈိင္တဲ့ေခတ္ကုိ အိပ္မက္မက္ၾကည့္စမ္း။ ငတုိ႔က ကုိယ့္အမ်ဳိးကုိ ကုိယ္ယုံတာမွ ဆြဲခြဲေတာင္မကြဲဘူး။ တုိ႔တုန္းက အေသြးလဲညီတယ္ အေတြးလဲညီတယ္။ မခုိမကပ္စတမ္း အလုပ္လုပ္ၾကတဲ့ေနရာမယ္ ညီတယ္။ အဲဒီလုိမဟုတ္ရင္ အင္အားမရွိဘူး။ ငတုိ႔က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ငတုိ႔မွာ ငတုိ႔ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အနာဂတ္ရွိတယ္။ ငတုိ႔မ်ဳိးဆက္ကုိ စဥ္းစားလုိ႔ တုိ႔ေတြမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတာပ။ မင္းတုိ႔မွာေကာ ရွိရဲ့လား။

မင္းတုိ႔ ညံ့သကြာ…

တသက္လုံးစစ္တပ္ ကၽြန္လုပ္ရခါနီးျဖစ္ေနတဲ့ မင္းတုိ႔ကညံ့ၿပီဆုိရင္…. ေနာင္လာေနာက္သားေတြ႕ရဲ့ ေဇာက္ထုိးက်ေတာ့မယ့္ မ်ဳိးေစ့ကုိ မင္းတုိ႔ ခ်န္ၾကမလုိ႔လား။ မင္းတုိ႔ကုိယ္ မင္းတုိ႔ ကၽြန္သားေပါက္ေလာက္ထက္ အေရာင္ မထြက္ႏႈိင္ေတာ့ဘူးထင္လား။ မႈိင္းတုိက္ထားတာခံရၿပီး ငျပင္းေတြ၊ ငတုန္းေတြလုိ ခုိးရာပါ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ေက်နပ္ေနၾကတယ္ေပါ့။ စဥ္းစား… စဥ္းစား။ ဘာေတြလုပ္ရမွာလဲ… ဘာေတြလုပ္ၾကမလဲ။ ေမာင္ရုိ႔ မယ္ရုိ႔ အေသခ်ာ စဥ္းစားၾက။ မင္းတုိ႔ရလာမယ့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္က ငတုိ႔အမ်ဳိးရဲ့ အနာဂတ္ေပါ့။ ေကာင္းရင္ေကာင္းသလုိ ဆုိးရင္ဆုိးသလုိ သမုိင္းေပထက္ အကၡရာတြင္မွာပ။ ဒီတခါ ျဖဳတ္ဥေႏွာက္ေလာက္နဲ႔ အေမွ်ာ္အျမင္မရွိတဲ့ သင္းတုိ႔ႏုိင္သြားဦးမယ္ဆုိရင္ မင္းတုိ႔…….

အျပည့္အစုံသို႔...

“ေအာင္ဆန္းလႊတ္ေတာ္ မင္းေလာင္းေပၚ”

on Monday, January 12, 2009

သာသနာတဝက္ခရီးမွာလ၊ ကနက္ထီးေတြနဲ႔ ပ်က္စီးဘို႔အေရးၾကံဳ၊ ေရႊေပးမယ္ မယ္မယံုု၊ေငြေပးမယ္ မယ္မယံု၊ နယ္အကုန္ပ်က္မည့္အေရး၊ အသိဉာဏ္ႏွင့္ေတြး။ ဘုရားေတြ ရင္ေမာက္ရင္ျဖင့္၊ တံတားေတြတြင္တြင္ေဆာက္ပါလို႔၊ အျခားျပည္ဝင္ကာေႏွာက္ရင္ျဖင့္၊

ျပည္ေတာ္ျပန္စုငယ္ေထြးကို နန္းအပ္မွေအး။

တံခူးကုန္ ကဆုန္ဆန္းျပန္ေတာ့၊ ပ်ိဳႏုျဖန္းရယ္ကဟန္ေတာ့မယ္၊ အသြယ္သြယ္၊ နယ္ပါယ္၌္ေဆာ္ၾသ၊ ထံုးအိုးေတြေရမွာေမွ်ာတယ္ (သင္း) ေတာက္ေလွ်ာက္ေလွ်ာ။ ။

ျမန္မာယဥ္ေက်းမူနယ္ပါယ္တစ္ေလွ်ာက္မွာ အထင္အရွားသီးျခားရပ္တည္ေနတဲဲ့အတတ္ပညာ တခုရွိခဲ့ပါတယ္။ ရပ္ဓေလ့ ရြာဓေလ့အစြဲဟာဒီေန႔အထိ ထင္ထင္ရွားရွား ရွိိေနဆဲပါ။ ႏွစ္ေပါင္း (၁၄၅)ႏွစ္ ႐ွိေနၿပီးျဖစ္တဲ့ ေလာကီ၊ ေလာကုတၱရာႏွစ္ျဖာေသာအသိပညာေတြႏွင့္ ျပည့္စံုတဲ့ ပညာ႐ွိတစ္ဦးရဲ့ အထက္ပါအတိတ္တေဘာင္နဲ႔ လက္႐ွိ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ျမန္မာ ႏိုင္ငံအေျခအေနေတြႏွင့္ အနာဂါတ္ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ျဖစ္ေပၚလာမည့္နိမိတ္ပံုေတြကိုအတိတ္ ေဆာင္ၿပီး ျမန္မာျပည္သားအားလံုးဝိုင္းၿပီးစဥ္းစားၾကပါစို႔။ ။

ျမန္မာျပည္ဆိုတာ ဇမၺဴဒီပါလက္ယာေတာင္ကၽြန္းၾသဘာနိမိတ္ထြန္းတဲ့ကၽြန္းလို႔ ယံုၾကည္ခဲ့ၾကတာဆိုေတာ့ တေဘာင္အစမွာ“သာသနာတဝက္ခရီးမွာလ”လို႔အစခ်ီထားပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္အေပါင္းသက္ဝင္ယံုၾကည္ လက္ခံအတည္ျပဳထားၾကတာက သာသနာငါးေထာင္ကိုတဝက္ဝက္လိုက္လွ်င္ ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာ အဲဒီ ႏွစ္ေထာင့္ငါးရာသာသနာေက်ာ္ေသာအခါမွာ “ကနက္ထီးေတြနဲ႔” ကနက္ကဒါန္ ထီးျဖဴလို႔ေခၚတဲ့ ထီးသံုးနန္းသံုး တန္ခိုးအာဏာ႐ွိသူတို႔ရဲ့ အမွတ္တံဆိပ္။ ထီးျဖဴေဆာင္းလွ်င္မင္းေလာင္းတဲ့ အဲဒီကာလမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ့ ျပည္နယ္နဲ႔ တိုင္း(၁၄) တိုင္းမွာ ေဒသပါတီဥကၠဌေတြဆိုၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တဲ့ ကာလႏွင့္ ကိုက္ညီ တိုက္ဆိုင္ေနပါ တယ္။ ႐ံုးတစ္႐ံုး ဓါးတစ္စင္း ဆိုတဲ့အာဏာထူေထာင္ေရးကိုတစိုက္မတ္မတ္ လုပ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ကနက္ထီးေတြနဲ႔ လို႔ ဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ “ပ်က္စီးဖို႔အေရးႀကံဳ” အဲဒီလိုသူတို႔အာဏာတည္ၿမဲေရးအတြက္ ဘုရင္တစ္ဆူလို မင္းမူၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေနရင္ေတာ့ ပ်က္စီးလိမ့္မည္လို႔ ေျပာတာျဖစ္တယ္။ ပ်က္စီးဖို႕အေရးႀကံဳ ကိုႀကံဳရလိမ့္မယ္။

“ေ႐ႊေပးမယ္ မယ္မယံု ၊ ေငြေပးမယ္ မယ္မယံု” အဲဒီလိုပ်က္ဖို႔အေရးႀကံဳလာတဲ့အခါ တို႕ပါတီက ေကဒါ အဆင့္ ဆင့္ႏွင့္္တည္ေဆာက္ထားတာ။ ေအာက္ေျခအဆင့္မွ ဗဟိုအဆင့္ထိ ခိုင္ခိုင္မာမာတည္ေဆာက္ထားတာ ဘယ္ေလာက္ေျပာျပာ မယံုလိုက္နဲ႔တဲ့။ ေရႊေတြေငြေတြ ပံုေပးၿပီးေပးတာေတာင္မယံုလိုက္နဲ႔ ပ်က္ကိုပ်က္မွာပါလို႔ ၫႊန္းဆိုေနတာျဖစ္တယ္၊ “နယ္အကုန္ပ်က္မည့္အေရးအသိဉာဏ္ႏွင့္ေတြး” ဘယ္လိုပ်က္မွာလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာ တျပည္လံုး လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္း မက်န္ အကုန္ပ်က္ပါလိမ့္မယ္လို႔ တေဘာင္က ဆိုျခင္းျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ၁၉၈၈ မွာ မဆလပါတီ ဘုန္းဘုန္းလဲၿပိဳက်ပ်က္စီး အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီး ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ၿပီ။ မဆလ ပါတီဟာ ဦးေနဝင္းနဲ႔အတူ ေနဝင္သြားၿပီ။

“ဘုရားေတြ ရင္ေမာက္ရင္ျဖင့္” နဝတေခတ္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လေလာက္မွစ၍ ေက်ာက္ဆင္းတု ဗုဒၶ႐ုပ္ပြား ေတာ္ေတြရဲ႕ မဏိေတာ္ေတြမွာ မ်က္ႏွာေတာ္ေတြမွာ၊ ရင္ေမာက္လာတယ္ ဆိုတဲ့ သတင္းအမ်ိဳးမ်ဳိး ၾကားသိ ေတြ႔ျမင္ခဲ့တယ္။ တာေမြနတ္ေခ်ာင္းႏွင့္ သဃၤန္းကၽြန္းဘက္မွာ ေတာ္ေတာ္ လူသိမ်ားခဲ့တယ္။ အဲဒီလို ဗုဒၶ႐ုပ္ပြါး ေတာ္ေတြ ရင္ေမာက္ၿပီးေသာအခါ ေစတီ၊ ပုထိုးေတာ္ေတြမွာ ထူးျခားတဲ့ နိမိတ္လကၡဏာတစ္ခုခုေတြ႔ရတဲ႔ သတင္းေတြၾကားသိခဲ့ရျပန္တယ္။

“တံတားေတြတြင္တြင္ေဆာက္ပါလို႔” ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ေတြ ရင္ေမာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွ စ၍ နဝတ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြဟာ ျမန္မာျပည္အႏွံ႕ တံတားေတြ အေျမာက္အမ်ား ေဆာက္လိမ့္မယ္။

“အျခားျပည္ဝင္ကာေႏွာက္ရင္ျဖင့္” ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနေတြ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ျဖစ္ဖို႔ ေတြ႔ဆုံ ေဆြးေႏြးေရးျဖစ္ဖို႔၊ သင္ပုန္းေခ်ေရးေတြျဖစ္ဖို႔၊ ကိုယ့္အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္း ညိႇညိႇႏိႈင္းႏိႈင္း ျပဳလုပ္ေဆာင္႐ြက္ဖို႔၊ အတိုက္အခံအင္အားစုေတြနဲ႔ နအဖ ၾကားတင္းမာမႈေတြ ဆက္ျဖစ္ေနအုံးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကုလသမဂၢအပါအဝင္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးက ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေျပာဆိုေဆြးေႏြးလာတဲ့ အခါ “ျပည္ေတာ္ျပန္ စုငယ္ေထြးကို နန္းအပ္မွ ေအး” စုငယ္ေထြးဆိုသည္မွာ အမ်ားသိၾကတဲ့အတိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သမီးေထြး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေျပာျခင္းျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္အပ္ခိုင္း သလဲဆိုရင္ လူထုဆႏၵႏွင့္အညီ ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အႏိုင္ရပါတီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဓမၼသိမ္းယူထားေသာ တိုင္းျပည္အာဏာကို အပ္လိုက္မွ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံအေရး ေအးသြားမယ္လို႔ ဆိုလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

“တန္ခူးကုန္ ကဆုန္ဆန္းျပန္ေတာ့ ပ်ိဳႏုျဖန္းရယ္က ဟန္ေတာ့မယ္” တစ္တိုင္းျပည္လုံး ပါတီစုံ ဒီမိုကေရစီစနစ္ က်င့္သုံးမယ္လို႔ ေကာ္မ႐ွင္က ခြင့္ျပဳခဲ့တာေၾကာင့္ တရားဝင္တည္ေထာင္ထားတဲ့ ပါတီေတြက မိမိတို႔ မဲဆႏၵ နယ္ေျမအသီးသီးကို မဲဆြယ္စည္း႐ုံးၾကမယ္။ အဲဒီ စည္း႐ုံးေရးကာလမွာ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေဆာင္ပုဒ္က “ငုနဲ႔ ပိေတာက္ ေႏြမွာလိႈင္သည္၊ စုနဲ႔ ခေမာက္ ေမမွာ ႏုိင္မည္” လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့တာမဟုတ္လား။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေမလ(၂၇)ရက္ေန႔မွာ ပါတီစုံဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့အခါ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က မဲႏိုင္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ ႀကိဳတင္နိမိတ္သေဘာျဖစ္တယ္။

“အသြယ္သြယ္ နယ္ပယ္၌ေဆာ္ၾသ” အဲဒီလို မဲႏိုင္ၿပီးေသာအခါ ကမၻာ့ထုံးတမ္းအစဥ္အလာ ႐ိွသည္ႏွင့္ အညီ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ဥပေဒေတြ ေရးဆြဲလိမ့္မယ္။ တနည္း တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ ေခၚယူလိမ့္မယ္။ ေရးဆြဲၿပီးတဲ့ ဥပေဒေတြကို ျပည္နယ္အသီးသီးကို ႐ွင္းလင္းတင္ျပ အတည္ျပဳခ်က္ ေတြယူဖို႔အတြက္ ျမန္မာျပည္ အႏွံ႔ လွည္းေန ေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ ေဆာ္ၾသလိမ့္မယ္။

“ထုံးအိုးေတြ ေရမွာေမွ်ာတယ္၊ (သင္း) ေတာက္ေလွ်ာက္ေလွ်ာ” ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚယူၿပီးလို႔ ေရးဆြဲ အတည္ျပဳ လာတဲ့ ဥပေဒေတြဟာ ေ႐ွးထုံးေတြျဖစ္တဲ့ (၁၉၄၇)ခုႏွစ္ ဥပေဒ၊ (၁၉၇၄) ခုႏွစ္ ဥပေဒ အစ႐ိွတဲ့ မဆလအႀကိဳက္ေရးဆြဲခဲ့ေသာ ထုံးနည္းဥပေဒေတြ ေရစုံေမွ်ာမယ္၊ ေပ်ာက္ျပယ္သြားမယ္ လို႔ေျပာျခင္းျဖစ္တယ္။ မဆလေခတ္ကို ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ အေျခခံဥပေဒႏွင့္အတူ ၎ဥပေဒေတြကို အသက္ သြင္းခဲ့ၾကတဲ့ ေနဝင္း၊ စိန္လြင္၊ ေမာင္ေမာင္၊ ေစာေမာင္ကအစ ၎ဥပေဒ ေတြကို ဆက္ၿပီးအသက္သြင္းခ်င္တဲ့ ခင္ညြန္႔အပါအဝင္ သန္းေ႐ႊအဆုံး နအဖ တစ္ခုလုံး ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ သင္းတို႔ တေတြလည္း ေလွ်ာမွာပဲလို႔ ေျပာျခင္း ျဖစ္တယ္။

ေအာင္ဆန္းလႊတ္ေတာ္ မင္းေလာင္းေပၚ ဆိုသည့္ တေဘာင္စကားသည္ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းက လႊတ္ေတာ္မေခၚႏိုင္ေတာ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ေသြးဆက္ျဖစ္ေသာ သမီးျဖစ္သူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ တတိုင္းျပည္လုံး႐ိွ မဲဆႏၵ႐ွင္မ်ား၏ ဆႏၵအရ အႏိုင္ရပါတီက ဦးေဆာင္၍ ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူလိမ့္မယ္လို႔ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္တဲ့ တေဘာင္စကားျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီေန႔အႏွစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ကာလအထိ လႊတ္ေတာ္မေခၚယူႏိုင္တာဟာ စစ္အစိုးရသည္ ၎တေဘာင္စကားမ်ားကို မပ်က္ပ်က္ေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ဖ်က္ေနျခင္း၊ ဓါတ္႐ိုက္ ဓါတ္ဆင္ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ယၾတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးျပဳလုပ္ျခင္း၊ နာမ္ႏိွမ္ျခင္း အစ႐ိွတဲ့ ေထရဝါဒႏွင့္ဆန္႔က်င္ေသာ သူတို႔အာဏာတည္ၿမဲဖို႔အတြက္ နည္းမ်ိဳးစုံသုံးၿပီး ဖ်က္ေနျခင္းျဖစ္တယ္။ လႊတ္ေတာ္မေပၚေရး၊ လႊတ္ေတာ္မေခၚႏိုင္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ဆြဲျခင္း ၊အမ်ိဳးအစား ေလသံတူ ေညာင္ႏွစ္ပင္ ေနာက္ဆံုးထား၍ အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပေနျခင္း လႊတ္ေတာ္ကိုယ္အမတ္ေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ေနျခင္း၊ အခ်ိဳ႔အမတ္ေတြကို တိုင္းျပည္အတြင္းမွာေနလို႔မရေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ေႏွာင့္ယွက္ေနျခင္း၊ (၂၀၀၇)ခုႏွစ္ ေမလ (၁၀)ရက္ေန႔မွာ ျပည္လံုးကၽြတ္ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပျခင္းအစရွိတဲ့ ေအာင္ဆန္းလႊတ္္ေတာ္မေပၚေပါက္ ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းျဖစ္တယ္။ တေဘာင္ဆိုတာ ေဆြးမွမွန္တယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကိုေတာ့ ကိုေရႊ န.အ.ဖ.မ်ား သိမယ္မထင္ပါ။ သာသနာတ၀က္ မင္းေကာင္းတစ္ဆက္လို႔ တေဘာင္ေတြလဲ ေပၚထြက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ယေန႔ ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္ကိုထူေထာင္ေတာ္မူေသာသန္းေရႊသည္ သူ႕ကိုယ္သူဘ၀ရွင္မင္းၾတားႀကီးလို႔ အထင္ ေရာက္ေနသည္။ တကယ္တမ္းဆန္စစ္လိုက္ေသာအခါ ေန၀င္းအစ သန္းေရႊအဆံုးအားလံုးေသာမင္းတို႔သည္ အဆိုးသက္သက္ျဖစ္ၾကသည့္အတြက္ သာသနာတ၀က္ မင္းဆိုး အဆက္ဆက္ဆိုသည့္ စကားႏွင့္သာ ညီညြတ္ ေနေပသည္။ ယခုေရးေသာ တေဘာင္စာကိုဖတ္သူအပါင္းတို႔သည္တေဘာင္ဖတ္၍အေခ်ာင္ႏွပ္ေနျခင္း တေဘာင္ရြတ္၍အေခ်ာင္လြတ္ေနျခင္း တေဘာင္နိမိတ္ နဲ႔ အေခ်ာင္အိပ္ ေနျခင္း၊ တေဘာင္သေဘာမွာ အေခ်ာင္ေမွ်ာေနျခင္း တေဘာင္စကားေတြနဲ႔ အေခ်ာင္နားေနျခင္း ဆိုတဲ့ လက္ေတြ႕မပါေသာ စိတ္ကူးယဥ္မႈ မ်ားကိုေဖ်ာက္ဖ်က္ျပစ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္အင္း၀ေခတ္မွသည္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ေခတ္အထိ ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ သူမတူေအာင္ ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့သည့္အတြက္ လိုရာ ခရီးကို ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး တေဘာင္ဟူသည္ ျဖစ္ေပၚဆဲ ေနာင္ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အနာဂါတ္ကို ထင္ဟပ္ ေစေသာစကားမ်ိဳးျဖစ္သည္။ တနည္းေျပာလွ်င္ နည္းေပးလမ္းျပ သဖြယ္ျဖစ္သည္ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ ေဖၚရမွာက စနစ္တက်သိေသာသူမ်ားက ဦးေဆာင္လွ်က္ လိုရာခရီးသိို႔ေရာက္ေအာင္ တိုင္းျပည္ အႏွံ႔ ျပဳလုပ္ ေဆာင္ရြက္ရမွာျဖစ္တယ္။

(၁၃၅၀)ျပည့္လူုထုုအေရးေတာ္ပံုၿပီးစက “ဇာနည္ၾကက္မ” ဆိုတဲ့ တေဘာင္ႏွင့္ ဆက္စပ္ၾကည့္ပါ “ဂူပုန္းတဲ့ ခင္ႀကီးေပ်ာ္တ္ို႔ရယ္ သမီးေတာ္လႊတ္လိုက္ပါအံုး၊ ဇာနည္ၾကက္မ သူတြန္လွ်င္ ဇမၶဴတခြင္လင္းလို႔မဆံုး” လို႔ ေတြ႕ရမွာပါ ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရးကို အတိတ္ေဆာင္၍ နိမိတ္တေဘာင္စကားေတြႏွင့္ ျမန္မာလူထုကို ႏႈိးေဆာ္လိုက္ပါတယ္၊ ေအာင္ဆန္းလႊတ္ေတာ္ အျမန္ေပၚ ေပါက္ေရးသည္ ျမန္မာျပည္သားအားလံုး၏ တာ၀န္ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ။



မင္းေခါင္ေျမး

အျပည့္အစုံသို႔...